ocr,  spartan

Road to Andorra: Polen

Na een (voor mij) zwaar weekend in Schotland kwam het Trifecta Weekend in Polen al kijken. Drie dagen afzien in de bergen van het skigebied met de start/finish aan de voet van de piste. Op zaterdag de Beast en op zondag de Super gevolgd door de Sprint. Wat een verschil in weer met Edinburgh. Shorts en tanktop ipv lange tight, base layer en shirt. Heerlijk ❀️

Beast

Bij het kopen van mijn tickets had ik mij ingeschreven voor de open wave. Ik had nog geen elite gelopen toen, dus dat gauw geregeld bij de registratie. Daarbij scheelde dat een uur met de starttijd, dus kon ik eat langer in de ‘koudere’ temperatuur lopen. Dat was nog steeds warm genoeg. De start was hier gescheiden op geslacht in plaats van een gezamenlijke Elite start. Daardoor had ik een goed beeld van het Elite vrouwen startvak. Ja, geen illusies hier. Veel vrouwen en veel goede vrouwen! Dat ik Edinburgh direct weer in mijn benen voelde bij het omhoog lopen na de start werkte ook niet mee. Toch heb ik continue mensen in kunnen halen door lopend de bergen op te gaan. Met alle hoogtes van de afgelopen tijd begin ik hier een ritme in te vinden, en eerlijk gezegd vind ik de heuvels ook wel stiekem heel erg leuk. Het diepte punt van deze run volgde erg snel: in een van de vele bergbeekjes waar we doorheen moest en bleef ik haken en klapte met mijn enkel dubbel. Door het ijskoude water was de enkel meteen gekoeld, maar ik wist niet hoe erg het was. Dit gebeurde alleen al ergens na 1,5K ongeveer. Race mood achter mij gelaten en rustig doorgestapt. Dit was wel een flinke domper op het weekend, gezien ik sommige dingen aan mij voorbij heb moeten laten gaan. De rest van de beast gelopen, de slack line wel easy gehaald (was erg kort hier!), heuvel op veel tijd goedgemaakt door door te kunnen stappen, maar het touwklimmen overgeslagen. Een slag leggen ging niet 😒. De ^ shape monkeybars gehaald, en als ik de vrijwilliger die er stond moest geloven was ik een van de weinige vrouwen op dat moment πŸ’ͺ Hetzelfde geldt voor het halen van de Balance beam. Ik hou van balans dingetjes ❀️. Mijn faal op de Z-wall was gefilmd πŸ™ˆ Hier een notitie voor mijzelf gemaakt ‘pak voortaan de makkelijke muur en niet de moeilijkste muur’ πŸ˜….

Ondanks mijn enkel heb ik echt kunnen genieten van deze race. Ook weer zo’n onwijs mooi gebied, heerlijke heuvels (ja, dat zei ik echt) en de obstakels waren ook weer top. En het leukste van deze dag? Bij de finish kwam ik iemand tegen uit Oostenrijk die mij herkende van Instagram πŸ™ˆ Mooi gevoel als je daadwerkelijk een interessant genoeg kanaal heb om herkend te worden. Bij de finish de eerste van zes medailles op mogen halen. Op naar de Super en Sprint!

  • Tijd: 5:11:00
  • Afstand: 22 KM
  • Positie: 23/27

Super

Op zondag besloten om mijn enkel in te laten tapen voor ik van start ging. Hij was niet blauw en ik kon erop staan, maar toch wel een beetje dik. Dus voor de zekerheid heel lief in laten tapen. Ze hebben het zelfs voor mij op de foto gezet, haha.

De planning was geweest om vandaag Elite te starten, maar dat was toch geen goed plan. Dus besloten de Super in de competitie wave te lopen. Zo lag er minder druk, maar was het ook minder druk! Zo gezegd, zo gedaan. Ik moet eerlijk bekennen, zoveel weet ik niet meer van de super. Wat ik nog wel weet is dat ik super veel lol met mijzelf had en dat de organisatie blijkbaar sommige obstakels te makkelijk vond op zaterdag want ze waren verzwaard/veranderd op zondag. Zo ook de rig. Op zaterdag bij het laatste stukje korte touwtjes/ringen eruit gevallen, dus ik had een nieuwe plan van aanpak bedacht. Nou, dus niet. De ringen waren veranderd in korte touwtjes 😭 again burpees time for me. Met de enkel kwam ik dezelfde problemen tegen als tijdens de beast. Touwklimmen ging niet en hardlopen durfde ik niet. Eerlijk gezegd dacht ik dat ik de wave voor mijn sprint niet zou halen, dat ik te langzaam was. Bleek ik nog twee uur voor mijn start te hebben! Kon ik wel extra lang genieten van mijn twee medailles (Super + X2 Trifecta).

  • Tijd: 4:00:48
  • Afstand: 16 KM
  • Positie: 17/21

Sprint

De sprint was echt alleen uitlopen. Hierom starten ik gewoon in de eerste open wave. Domme fout. Bij een laag muurtje had ik een been erover en wilde net de tweede eroverheen slaan town een of andere chick besloot naast mij te gaan staan. Nu ben ik aardig en wilde ik haar geen schop verkopen, dus ik gebaarde dat ze aan de kant moest. Vriendje lief van mevrouw dacht dat ik hulp nodig had om over de muur te komen. Keihard nee schreeuwen is blijkbaar ook daar verstaanbaar, anders had hij mij over die muur gelanceerd. Zo’n verschil in vergelijking met de ochtend toen ik nog competitie liep. Gelukkig zaten de leuke obstakels hier in en kon ik voor de derde keer een overwinning behalen op de ^monkeybars en balance beam. Bij het tijgeren merkte ik alleen dat mijn lichaam best op was. Als in, ik ging liggen om te tijgeren en kreeg mijzelf niet vooruit. Oeps. Ik bleef mijzelf voorhouden dat het maar een korte afstand was en ik aan het einde drie medailles zou krijgen. Doordat ik al twee keer eerder het parcours had gelopen wist ik wat ik ongeveer kon verwachten. Voor ik het wist was ik alweer bij de finish en had ik mijn trifecta Weekend voltooid! Drie medailles om (Sprint, Trifecta Weekend, Region Trifecta) en gauw op de foto met alle zes.

  • Tijd: 2:21:38
  • Afstand: 8 KM
  • Positie: 64/238

Trifecta weekend

  • Tijd: 11:33:27
  • Afstand: 45 KM
  • Positie overal: 385/602
  • Positie vrouwen: 51/120

En nu?

Veel rusten voor Andorra. Mijn lichaam is op en ik hoop dat ik het op tijd kan omkeren. Inmiddels begrepen dat Andorra dit jaar niet lekker weer en warm wordt. Nee, het wordt koud met sneeuw en we moeten verplicht een rescue deken en noodfluitje meenemen op het parcours. Kan ik niet gewoon terug naar Polen?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

error: Content is protected !!