trail

Santana Sky Race op het beeldschone Madeira

Santana Sky Race, afgekort als SSR. Onderdeel van de Madeira Sky Race. Na Esino en Limone was dit de derde Skyrace waar ik mij voor had ingeschreven. Het verschil zat hem in de uitvoering. In Esino deed ik de ‘makkelijke’ Sprint Race en in Limone heb ik alleen de Vertical K voltooid. Dit zou de eerste race worden die echt de naam Skyrace droeg. Met twee weken ervoor nog de Transylvania100 was ik benieuwd hoe het zou gaan. Een ding was zeker, ik ging met meer water op pad.

’s Ochtends om 4:15 in de auto, want Hanno en Casper moesten om 6:00 al starten. Lichte stress toen bleek dat Casper zijn startnummer was vergeten in de airbnb. Deze moest je namelijk de dag voor de race al ophalen. Gelukkig kwam het allemaal goed en kon ik om 6:15 mijn ogen dicht doen op de achterbank van de auto. Ik werd hier ondertussen heel goed in. Om 10:00 was mijn start pas, dus de wekker gezet en gezorgd dat ik fris en fruitig aan in het startvak kon verschijnen.

Aan de start van de Santana Sky Race

Het nadeel aan 10:00 starten op Madeira in juni, is dat het dan al goed warm is. Dan te bedenken dat ik nog moest gaan klimmen, gezamenlijk met de temperatuur, was ik blij dat ik een extra back-up flesje water in mijn camelbag had gestoken. Het startschot ging en daar begon ik aan 23K met 1672d+. Er waren 3 checkpoint onderweg waar ik voor een bepaalde tijd moest zijn. De eerste zat op 8.5K na de eerste (en moeilijkste) klim. Hier had ik tot 14:00 de tijd voor (dus 4 uur). Daarna kwam er een downhill waar je voor 14:30 langs het 12.9K punt moest zijn geweest. Om 16:00 moest je uiterlijk op het 17.8K punt zijn geweest, na de laatste klim en halverwege de laatste downhill. De finish ging vervolgens om 17:00 dicht voor de SSR. Met deze tijden en geschatte afstanden in gedachten begon ik aan de eerste klim.

Het eerste, kleine, stukje ging door het stadje, langs wat weilanden en toen plots liepen we in wat wel een oerwoud leek. Varens overal, beschut door de hoge bomen. Het gaf een mooi eerste beeld van wat er nog zou komen. Het nadeel aan dit stuk was alleen dat het dus zo’n 8KM alleen maar klimmen was. Ik hield de moed erin en ondanks dat de temperatuur steeds hoger kwam, genoot ik van de omgeving. Hier en daar een mooie foto gemaakt en op de momenten dat ik bereik had stuurde ik deze door naar Nederland. Onderweg kwam ik nog een mooi bordje tegen dat zei dat we een technisch stuk naderde, wat inderdaad handen-en-voeten werk bleek te zijn doordat het grote keien waren waar we ons overheen moesten manoeuvreren.

Uitzicht op Madeira

Des te hoger je kwam, hoe meer het landschap veranderde. Het laatste stuk was dan ook zonder enige vorm van beschutting meer, waardoor ik in de volle zon liep. Mijn camelbag was inmiddels leeg, dus mijn ‘emergency’ flesje kwam goed van pas. Vanaf het punt waar we inmiddels liepen, vol met rood (woestijn) zand en dorre bosjes, had je een prachtig uitzicht over Madeira en zag je de nabijgelegen eilanden. Eenmaal bovenaan moesten we met een trap naar beneden, waar een hoop andere toeristen liepen, voor ik bij de eerste checkpoint aankwam! Ruim binnen de cut-off tijd (na net geen 3 uur) kon ik alles gelukkig weer bijvullen en verder op pad gaan. De zwaarte klim zat er nu op en volgens het kaartje op mijn startnummer zou ik nu alleen nog maar naar beneden hoeven rennen tot het volgende punt.

En naar beneden rennen was het ook. De eerste stukken gingen gemakkelijk tot we bij een single-track pad aankwamen en waar ik tegen wat mensen aanliep. Ietsje rustiger gaan lopen, vooral nadat ik ook nog eens het verkeerde pad koos en de verkeerde kant opliep. Dus weer terug, met gelukkig weer wat beschutting van de oerwoud achtige omgeving en ik bereikte na ongeveer 4 uur het volgende checkpoint. Hierna kwamen alleen de kortere afstand op mijn pad, en de snelle lopers van de langere afstanden, waardoor ik steeds wat mensen voor moest laten gaan. Geen probleem, want daardoor realiseerde ik mij dat ik iets beter naar mijn lijf moest luisteren. Ik begon namelijk een paar keer uit te glijden omdat ik de focus verloor. Dat betekende beter hydrateren en wat zouttabletten en calorieën naar binnen krijgen. Zodra ik dat deed merkte ik dat ik mij beter voelde en weer kon genieten van het uitzicht. Tussen het tweede en derde checkpoint zat een kleine up- en downhill waar veel mensen van de 10K Furão Sky Race mij passeerde en probeerde aan te moedigen sneller door te lopen. Wat zij zich niet realiseerde was dat ik al meer KM en hoogtemeters in de benen had dan zij in totaal zouden doen. Dus met een glimlach en knikje hen door laten gaan, waarna ik op eigen tempo verder ging. Iets wat uit eindelijk slim was, want ik bleek toch ook wat lopers van de Santana Sky Race zelf in te halen!

Santana is in zicht

Na 5,5 uur kwam ik bij checkpoint 3 aan, waar ik even op mijn telefoon keek om te kijken waar Hanno ongeveer was. De timing gaf nog niet aan dat hij daar was, dus ik bleef vervolgens over mijn schouder kijken waar hij zou zijn. Helaas was het water op bij dit punt, dus vulde ik mijn losse flesje met de elektrolyten die ze nog wel hadden staan en ging weer op pad.  Het was voornamelijk downhill waarbij het laatste stukje door het dorpje Santana ging. Heel gemeen, want net voor de finish (de zelfde plek/boog als de start) was er een helling die je toch op moest. Deze was in de ochtend al killing voor de kuiten, dus laat staan na zo’n race. Maar ik beet erdoorheen, klom die trap op (ook dat nog!) en ging over de finish mat. De klok werd gestopt op 23.7K, 1604d+ en 6:14:14. Ruim binnen de cut-off tijd van 7 uur.

Hanno was al binnen en we moesten nog even op Casper wachten. Wat in principe niet uitmaakte, want het bleek dat de dropbags van Casper en Hanno nog niet terug bij de finish waren. Hierin zaten alle schone spullen van de heren. Gelukkig voor Hanno had ik wat extra sokken en een shirt in de tas gestopt, dus kon hij wel iets schoons aantrekken terwijl wij op Casper gingen wachten. Dit mooi gecombineerd met de pasta party (waar je een goede berg pasta kreeg!).

Hoe heb ik het gedaan?

Een hoop mensen zijn gediskwalificeerd aan het einde van de race. De exacte redenen weet ik niet, maar wellicht hadden ze bij de controle niet alle verplichte spullen bij zich? En een hoop mensen zijn uit de race gestapt. De redenen daarvoor kan ik natuurlijk ook alleen maar raden. In ieder geval zorgde dit ervoor dat er op de Santana Sky Race 209 mensen waren gestart, 182 een officiële finishtijd hebben en ik nummer 176 was. Als ik kijk naar de vrouwen waren er 27 gestart, 23 met een finishtijd en was ik nummer 23. Maar ik heb genoten, en dat was het belangrijkste!

Enkele foto’s van de Santana Sky Race

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

error: Content is protected !!