ocr

StrongSister/Man Weekend

De eerste Rotterdamse editie van StrongManRun vond in het weekend van 30 april/1 mei plaats. Zo gek als ik was had ik met de early birds alvast het duo-pakket gekocht. Zaterdag de 7K met de StrongSisterRun en zondag de 21K met de StrongManRun Original. Nummer 1000 bij SSR en nummer 3313 bij SMR. Daar gingen we dan!

Zaterdag – StrongSisterRun

Een paar weken na het kopen van mijn ticket had ik Alieke overgehaald mee te lopen en toen bleek ZoΓ« ook mee te lopen. Oftewel, met zijn 3e van start op de zaterdag. Helaas bleef het ook daarbij, want we waren ZoΓ« bij de eerste hindernis al kwijt. Dus samen met Alieke gelopen. Haar eerste OCR en ze weet nu eindelijk waarom ik het zo heerlijk vindt. Ik hoefde haar eigenlijk nooit uit te leggen wat de bedoeling was en we gingen als een speer. Tot we bij de waterwall een extra obstakel kregen. Alieke haar lens was van zijn plaats geraakt en Alieke zag niks meer. Na zo’n 5 tor 10 minuten knipperen, rustig worden en zoeken zat die gelukkig weer op zijn plek en konden we verder. Dit resulteerde in een 43ste plek van de 700+ dames. Super! Als die lens op zijn plek was blijven zitten, waar waren we dan wel niet geΓ«indigd? 

Terwijl we op Zoë stonden te wachten viel het ons op dat er steeds meer goud om ons verscheen. Wat bleek, ze waren begonnen reddingdekens uit te delen terwijl je je medaille kreeg. Het water was ook wel aan de koude kant. Gelukkig had ik na afloop gauw mijn dryrobe aangetrokken, dus had ik nergens meer last van. Lifesaver 😍

Zondag – Strongmanrun 

Op zondag  was ik blij dat ik zaterdag al mijn startnummer had gehaald, want onderweg naar het terrein kreeg ik een platte band. Teamgenootje Sjors was zo lief om mij aan de kant van de weg op te pikken, zodat ik alsnog kon lopen! De auto stond netjes aan de kant en niemand in de weg. Briefje achter het raam en gaan! 

Het lopen begon als team, tot we op een gegeven moment zeiden: loop je eigen tempo! Dit resulteerde in het feit dat  ik samen met Sylvana lekker rustig ging lopen. Helaas kreeg ik na km 13 last van mijn knie, dus moest veel rustig aandoen. Gelukkig vond Syl dat geen probleem en zijn we lekker relaxt de race uit gaan lopen. Hier en daar zagen we overduidelijk de invloeden van Jerry (race director) terug komen, wat het alleen maar leuker maakte. Gelukkig mocht ik vandaag wel de obstakels doen die ik de dag ervoor al had zien staan. Leuk zo’n Sisterrun, maar de leukste obstakels miste 😒

Uit eindelijk vond ik de zondag een stuk warmer dan de zaterdag, al waren er genoeg mannen die het te koud vonden. Watjes πŸ™Š 

Al met al heb ik weer genoten van mijn weekend. Alleen zo jammer dat deze editie volgend jaar  plaats vindt ten tijden van Rat Race. 

Me, waiting in the car for the ANWB after the race
Strongmanrun & Strongsisterrun

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

error: Content is protected !!